fa اثر حفاظتی ویتامین E و عصاره آبی برگ آویشن بر سمیت سلولی ناشی از آمیودارون بر رده سلولی غیرسرطانی ریه (HLF) و رده سلولی سرطانی ریه (A549) فارماكولوژي Pharmacology تحقيقي Original Articles <p style="font-style:normal;"><em><span style="color:#003300;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><strong>زمینه و هدف:</strong> آمیودارون یک داروی ضدآریتمی موثر در آریتمی‌های قلبی است که به دلیل وجود ید در ساختار آن تمایل به تجمع در بافت‌های چربی دوست از جمله ریه‌ها دارد که منجر به آسیب ریه و سایر عوارض مهم این دارو می‌شود. این مطالعه به منظور تعیین اثر حفاظتی ویتامین </span><span dir="LTR">E</span> و عصاره آبی برگ آویشن بر سمیت سلولی ناشی از آمیودارون بر رده سلولی غیرسرطانی ریه (<span dir="LTR">HLF</span><span lang="FA">) و رده سلولی سرطانی ریه (</span><span dir="LTR">A549</span><span lang="FA">) انجام شد.</span><span dir="LTR"><span style="font-family:"Arial","sans-serif""></span></span></span></span></span><br> <br> <span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه توصیفی تحلیلی روی رده سلولی غیرسرطانی ریه (</span><span dir="LTR">HLF</span><span lang="FA">) و رده سلولی سرطانی ریه (</span><span dir="LTR">A549</span><span lang="FA">) تهیه شده از انستیتو پاستور ایران در آزمایشگاه کشت سلولی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام شد. گروه‌بندی رده سلولی سرطانی و غیرسرطانی ریه شامل کنترل منفی، کنترل مثبت (آمیودارون در غلظت </span><span dir="LTR">IC50</span><span lang="FA">) و گروه‌های تیمار شده با تیمین و ویتامین </span><span dir="LTR">E</span><span lang="FA"> در غلظت‌های 10، 20 و 50 میکرومولار و گروه‌های تک تیمین و ویتامین </span><span dir="LTR">E</span><span lang="FA"> در غلظت 50 میکرومولار به صورت سه تکرار و تعداد سلول‌ها 104 بودند. به منظور بررسی سمیت سلولی آمیودارون (6/5 میکرومولار) سنجش </span><span dir="LTR">MTT</span><span lang="FA"> (48 ساعته)، </span><span dir="LTR">ROS</span><span lang="FA"> (6 ساعته) و </span><span dir="LTR">LPO</span><span lang="FA"> (48 ساعته) انجام شد.</span></span></span></span><br> <br> <span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><strong>یافته‌ها:</strong> افزودن آمیودارون به سلول‌های سرطانی و غیرسرطانی ریه منجر به کاهش معنی‌دار درصد بقای سلولی در سنجش </span><span dir="LTR">MTT</span><span lang="FA"> (در رده نرمال غلظت 50 میکرومولار از تیمین و ویتامین </span><span dir="LTR">E</span><span lang="FA"> و در رده سرطانی غلظت 20 میکرومولار تیمین و ویتامین </span><span dir="LTR">E</span><span lang="FA">) و افزایش قابل توجه در مقدار </span><span dir="LTR">ROS</span><span lang="FA"> (رده نرمال در غلظت‌های 20 و 50 میکرومولار تیمین و ویتامین </span><span dir="LTR">E</span><span lang="FA"> و رده سرطانی در غلظت 20 میکرومولار تیمین و ویتامین </span><span dir="LTR">E</span><span lang="FA">) و </span><span dir="LTR">MDA</span><span lang="FA"> در سنجش </span><span dir="LTR">LPO</span><span lang="FA"> (رده نرمال در غلظت‌های 20 و 50 میکرومولار تیمین و ویتامین </span><span dir="LTR">E</span><span lang="FA"> و رده سرطانی در غلظت 20 میکرومولار تیمین و ویتامین </span><span dir="LTR">E</span><span lang="FA">) گردید (</span><span dir="LTR">P<0.05</span><span lang="FA">). افزودن مخلوطی از ویتامین </span><span dir="LTR">E</span><span lang="FA"> و عصاره آویشن در سلول‌های غیرسرطانی ریه مسموم با آمیودارون منجر به افزایش معنی‌دار بقای این سلول‌ها با</span><span dir="LTR">IC50 </span><span lang="FA">&nbsp;و کاهش معنی‌دار </span><span dir="LTR">ROS</span><span lang="FA"> و </span><span dir="LTR">MDA</span><span lang="FA"> گردید (</span><span dir="LTR">P<0.05</span><span lang="FA">).</span></span></span></span><br> <br> <span style="line-height:16.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><strong>نتیجه‌گیری: </strong>افزودن آمیودارون به سلول‌های سرطانی و غیرسرطانی ریه منجر به سمیت در این رده‌های سلولی می‌شود. افزودن ویتامین </span><span dir="LTR">E</span><span lang="FA"> و عصاره آویشن به سلول‌های تیمار شده با آمیودارون منجر به کاهش آسیب اکسیداتیو وافزایش درصد بقای سلولی بر روی سلول‌های غیرسرطانی ریه گردید.</span></span></span></span></span></span></span></em><br> &nbsp;</p> <p><span style="color:#003300;"><span style="font-size:10pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:9.0pt">Background and Objective: </span></b><span style="font-size:9.0pt">Amiodarone is an effective antiarrhythmic drug used for cardiac arrhythmias. Due to the presence of iodine in its structure, it tends to accumulate in lipophilic tissues, including the lungs, leading to lung injury and other major adverse effects. The present study aimed to determine the protective effects of vitamin E and the aqueous extract of <i>Thymus vulgaris</i> (<i>T. vulgaris</i>) leaves against amiodarone-induced cytotoxicity in non-cancerous human lung fibroblast (HLF) and human lung cancer (A549) cell lines.</span></span></span><br> <span style="font-size:10pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:9.0pt">Methods: </span></b><span style="font-size:9.0pt">This descriptive-analytical study was conducted on HLF and A549 cell lines obtained from the Pasteur Institute of Iran in the cell culture laboratory at the Faculty of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences. The grouping for non-cancerous HLF and A549 cell lines included a negative control group, a positive control group (amiodarone at its inhibitory concentration [IC₅₀]), treatment groups receiving <i>T. vulgaris</i> and vitamin E at concentrations of 10, 20, and 50 &mu;M, and single-treatment groups receiving <i>T. vulgaris</i> and vitamin E at 50 &mu;M. All experiments were performed in triplicate with an initial cell density of 10⁴ cells per well. To evaluate amiodarone-induced cytotoxicity (5.6 &mu;M), methylthiazolyldiphenyl-tetrazolium bromide (MTT) (48 h), reactive oxygen species (ROS) (6 h), and lipid peroxidation (LPO) (48 h) assays were performed.</span></span></span><br> <span style="font-size:10pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:9.0pt">Results:</span></b><span style="font-size:9.0pt"> The addition of amiodarone to both A549 and non-cancerous HLF cells culminated in a significant decrease in cell viability percentage in the MTT assay (at a concentration of 50 &micro;M <i>T. vulgaris</i> and vitamin E in the normal cell line, and<br> 20 &micro;M <i>T. vulgaris</i> and vitamin E in the A549 cell line). Moreover, it led to a significant increase in ROS (at concentrations of 20 and 50 &micro;M <i>T. vulgaris</i> and vitamin E in the normal cell line, and 20 &micro;M <i>T. vulgaris</i> and vitamin E in the A549 cell line), as well as malondialdehyde (MDA) levels in the LPO assay (at concentrations of 20 and 50 &micro;M <i>T. vulgaris</i> and vitamin E in the normal cell line, and 20 &micro;M <i>T. vulgaris</i> and vitamin E in the A549 cell line) (P<0.05). Furthermore, adding a combination of vitamin E and extract of <i>T. vulgaris</i> leaves in amiodarone-intoxicated non-cancerous HLF cells led to a significant increase in cell viability against IC₅₀ toxicity, alongside a significant reduction in ROS and MDA levels (P<0.05).</span></span></span><br> <span style="font-size:10pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:9.0pt">Conclusion:</span></b><span style="font-size:9.0pt"> The addition of amiodarone to both A549 and non-cancerous HLF cell lines induces cytotoxicity in these cell lines. Concomitant treatment with vitamin E and extract of <i>T. vulgaris</i> leaves in amiodarone-treated cells culminates in a reduction in oxidative damage and an increase in cell viability in non-cancerous HLF cells.</span></span></span></span><br> &nbsp;</p> آمیودارون , نئوپلاسم‌های ریه , آنتی‌اکسیدانت‌ها , ویتامین E , عصاره آویشن , برون تن Amiodarone,Lung Neoplasms,Antioxidant,Vitamin E,Thyme Extract,In Vitro Techniques, 75 85 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-4059-2&slc_lang=fa&sid=1 Sarah Rayzan سارا رایزن sararayzan@gmail.com 5900319475328460085393 0009-0000-2507-1524 No Pharmacology Student, Ramsar Campus, Mazandaran University of Medical Sciences, Ramsar, Iran. دانشجوی داروسازی، دانشکده داروسازی، پردیس رامسر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، رامسر، ایران. Mehrasa Shademani مهرآسا شادمانی mehrasashademani@gmail.com 5900319475328460085394 0009-0000-0578-5124 No Ph.D in Toxicology, Department of Toxicology and Pharmacology, Faculty of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran. دکتری تخصصی سم شناسی، گروه داروسازی و سم شناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران. Elahe Gharehkhani الهه قره خانی egh199012@gmail.com 5900319475328460085395 5900319475328460085395 No Ph.D in Toxicology, Department of Toxicology and Pharmacology, Faculty of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran. دکتری تخصصی سم شناسی، گروه داروسازی و سم شناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران. Mahboube Rahmati Kukandeh محبوبه رحمتی کوکنده mahboube.rahmati@gmail.com 5900319475328460085396 0009-0004-9819-1286 No Ph.D in Toxicology, Department of Toxicology and Pharmacology, Faculty of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran. دکتری تخصصی سم شناسی، گروه داروسازی و سم شناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران. Mohammad Shokrzadeh محمد شکرزاده mshokrzadeh@mazums.ac.ir 5900319475328460085397 5900319475328460085397 Yes Professor, Department of Toxicology and Pharmacology, Faculty of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran. Pharmaceutical Sciences Research Center, Hemoglobinopathy Institute, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran. استاد، گروه سم شناسی و داروشناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران. مرکز تحقیقات علوم دارویی، پژوهشکده هموگلوبینوپاتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.