مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي گرگان http://goums.ac.ir/journal مجله دانشگاه علوم پزشکی گرگان - مقالات نشریه - سال 1389 جلد12 شماره2 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1389/4/10 مطالعه هیستوشیمیایی موکوپلی‌ساکاریدهای سلولی و ارتباط آن با تمایز تومور در کارسینوم مری و معده http://srhcm.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_id=722&sid=1&slc_lang=fa <div dir="RTL"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> ترکیبات قندی سطح سلول و ماتریکس سلول، دارای نقش با اهمیتی در تنظیم میان کنش های سلول - سلول و سلول - ماتریکس هستند. تغییر قندهای سلولی، یکی از مهم ترین وقایع مولکولی است که در طی فرآیند بدخیمی بافت ها ایجاد می شود. این مطالعه به منظور بررسی هیستوشیمیایی موکوپلی ساکاریدهای سلولی و ارتباط آن با تمایز تومور در کارسینومای مری و معده انجام شد.</span></span></span></div> <div dir="RTL"></div> <div dir="RTL"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> در این مطالعه آزمایشگاهی نمونه های بافتی 80 بیمار شامل 40 بیمار با اسکوآموس سل کارسینومای مری </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(SCC)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و 40بیمار با آدنوکارسینومای معده با تمایزهای مختلف تومور، از بخش آسیب شناسی بیمارستان امام رضا (ع) مشهد طی سال 1388 انتخاب گردید. نمونه ها با روش آلسین بلو </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">PH</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> 1 و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">2.5</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">برای شناسایی ترکیبات موکوسی سولفاته و کربوکسیله همراه با شاهد مثبت و منفی رنگ آمیزی و بررسی میکروسکوپی شدند.</span></span></span></div> <div dir="RTL"></div> <div dir="RTL"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> سلول های پوشش طبیعی و کارسینوم مری در تمایزهای مختلف در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">PH</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> 1 و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">2.5</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">رنگ پذیری منفی داشتند؛ اما سلول های استرومای طبیعی و توموری واکنش مثبت داشتند. سلول های غددی طبیعی و سرطانی معده در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">PH</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> 1 منفی؛ ولی سلول های غددی طبیعی در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">PH2.5</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> مثبت شدند؛ اما سلول های سرطانی در تمایزهای مختلف پاسخ ضعیفی نشان دادند. سلول های استرومای طبیعی و توموری معده در در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">PH</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> 1 و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">2.5</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">مثبت بودند.</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span></div> <div dir="RTL"></div> <div dir="RTL"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> این مطالعه نشان داد که احتمالاً در فرایند سرطانی شدن، تغییر در عملکرد سلول های پوششی مری از نظر ایجاد ترکیبات موکوسی سولفاته و کربوکسیله پدید نمی آید؛ ولی در سلول های غددی معده تغییراتی به صورت کاهش ترشح ترکیبات موکوسی کربوکسیله ایجاد می گردد.</span></span></span></div> علیرضا خویی اثر دیازوکساید بر فراساختار کورتکس پاریتال موش صحرائی بعد از ایسکمی- ریپرفیوژن http://srhcm.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_id=726&sid=1&slc_lang=fa زمینه و هدف : تاکنون درمان دارویی موثری برای جلوگیری از کاهش نورون ها بعد از صدمات مغزی مشخص نشده است. در این مطالعه اثر دیازوکساید به عنوان تعدیل کننده های کانال پتاسیم میتوکندریایی بر تغییرات فراساختاری نورون ها بعد از ایسکمی-ریپرفیوژن بررسی شد. روش بررسی : در این مطالعه تجربی موش های صحرائی نر نژاد ویستار به صورت تصادفی در 8 گروه 3تایی شامل گروه شم ، گروه حامل ، گروه های 1 ، 5 و 25 میلی گرم/کیلوگرم گلی بنکلامید و گروه های 2 ، 6 و 18 میلی گرم/کیلوگرم دیازوکساید گروه بندی شدند. حیوانات گروه های مداخله (دوم تا هشتم) 2 ساعت بعد از تزریق تحت جراحی انسداد چهار رگ اصلی خون دهنده به مغز به مدت پانزده دقیقه قرار گرفتند. بعد از 24 ساعت ریپرفیوژن، بررسی فراساختاری نورون ها شامل تغییرات هسته و میتوکندری توسط میکروسکوپ الکترونی انجام شد. یافته ها : تغییرات مورفولوژیک فراساختاری پاتولوژیک شامل تورم میتوکندریایی و صدمه به کریستاها و هسته متراکم در نورون ها به دنبال ایسکمی رخ داد. در گروه هایی که گلی بنکلامید دریافت کرده بودند؛ تغییرات مورفولوژیک فراساختاری شدید بوده است. این تغییرات در حیواناتی که دوز بیشتری از گلی بنکلامید را دریافت کرده بودند؛ بیشتر مشاهده شد. در حیوانات آزمایشگاهی که دیازوکساید را به میزان 8 میلی گرم/کیلوگرم وزن بدن دریافت کرده بودند؛ تغییرات موفورلوژیک فراساختاری پاتولوژیک هسته و میتوکندری کاهش واضحی داشت. کاهش عوارض ناشی از ایسکمی در گروه های دریافت کننده 2 و 6 میلی گرم/کیلوگرم وزن بدن دیازوکساید مشاهده نشد. نتیجه گیری : این مطالعه نشان داد که دیازوکساید با دوز 18 میلی گرم/کیلوگرم وزن بدن در موش های صحرایی دارای نقش حفاظتی در برابر تغییرات فراساختاری نورون ها شامل تخریب میتوکندری و تغییرات ظاهری آپوپتیک ناشی از ایسکمی می باشند. مهدی مهدی زاده اثر ایبوبروفن خوراکی در بسته شدن مجرای شریانی نوزادان نارس http://srhcm.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_id=727&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> مجرای شریانی باز از مشکلات شایع نوزادان نارس بوده که در صورت عدم درمان در هفته اول تولد منجر به تغییرات همودینامیکی، تشدید علائم تنفسی و نارسائی قلبی می گردد. بستن مجرای شریانی با درمان های دارویی یا جراحی می باشد و داروهای مورد استفاده مهارکننده های پروستاگلاندین سنتتاز مانند ایندومتاسین و ایبوبروفن هستند که با دوزها و روش های مختلفی (خوراکی یا تزریقی) مصرف می گردند. این مطالعه به منظور تعیین اثر ایبوبروفن خوراکی با دو دوز متفاوت در بستن مجرای شریانی نوزادان نارس انجام شد.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی : </span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">در این کارآزمایی بالینی 44 نوزاد نارس کمتر از 35 هفته حاملگی که در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان حضرت رسول اکرم تهران طی سال های 86-1384 بستری شده بودند و با علائم بالینی و اکوکاردیوگرافی ، باز بودن مجرای شریانی در آنها قطعی شده بود؛ به صورت تصادفی به دو گروه درمانی تقسیم شدند. گروه درمانی اول با دوز کم شامل 23 نوزاد داروی ایبوبروفن خوراکی را به میزان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">0.2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن در 3نوبت دریافت نمودند و گروه درمانی دوم با دوز استاندارد شامل 21 نوزاد داروی ایبوبروفن خوراکی را به مقدار 10 میلی گرم بر کیلوگرم در نوبت اولیه و سپس دو نوبت 5 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن با فاصله هر 24 ساعت دریافت نمودند. نوزادان از نظر بروز عوارض دارو (شامل آنوری/الیگوری، خونریزی گوارشی، تغییر در سطح کراتینین سرم، خونریزی داخل بطنی) و سیر بالینی تحت نظر قرار گرفتند.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> بسته شدن مجرا در 17 نوزاد </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(74%)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> از گروه درمانی اول (دوز کم) در مقایسه با 16 نوزاد</span></span></span> <span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(76%)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> از گروه درمانی دوم (دوز استاندارد) مشاهده شد. 5 نوزاد </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(22%)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> از گروه اول و 3 نوزاد </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(14%)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> از گروه دوم به درمان با بروفن پاسخ ندادند و درمان تکرار شد. کاهش حجم ادرار در اثر مصرف دارو در 4درصد موارد مصرف با دوز کم و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">33%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> موارد دوز استاندارد دارو وجود داشت </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(P<0.05)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">. </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">تفاوتی از نظر سطح کراتینین سرم در دو گروه مشاهده نشد. دو گروه از نظر میزان بروز خونریزی گوارشی تفاوت معنی دار نشان ندادند و یک نوزاد در گروه درمانی اول </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(4%)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و 3 نوزاد در گروه درمانی دوم </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(14%)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> دچار خونریزی گوارشی شدند. همچنین دو گروه از نظر خونریزی داخل بطنی تفاوت معنی دار آماری نشان ندادند.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> این مطالعه نشان داد که دوز کم در مقایسه با دوز استاندارد ایبوبروفن خوراکی علی رغم عوارض کلیوی کمتر؛ تفاوتی در میزان بسته شدن مجرای شریانی نوزادان نداشته است.</span></span></span></p> پریسا محققی مقایسه اثر آتروپین و هیوسین ان - بوتیل - بروماید (NBB) بر همودینامیک، تهوع و استفراغ در بیهوشی با راه هوائی ماسک حنجره‌ای http://srhcm.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_id=728&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> استفاده از راه هوائی ماسک حنجره ای (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">laryngeal mask air way, LMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">) برای اداره راه هوایی عمل های انتخابی کوتاه مدت توصیه شده است؛ اما افزایش ترشحات راه هوایی و اسپاسم حنجره از عوارض آن است. این مطالعه به منظور مقایسه اثر آتروپین و هیوسین ان - بوتیل - بروماید </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(NBB)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> بر همودینامیک و تهوع استفراغ در بیهوشی با راه هوائی ماسک حنجره ای انجام پذیرفت.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> در این کارآزمایی بالینی دوسوکور 100 بیمار 50-20 ساله با کلاس 1 و 2 انجمن بیهوشی امریکا با </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">LMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> تحت بیهوشی عمومی کمتر از یک ساعت برای انجام عمل انتخابی جراحی عمومی و ارتوپدی در بیمارستان شهید بهشتی بابل طی سال های 87-1386 قرار گرفتند. بیماران به طور تصادفی به صورت یک درمیان به دو</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">گروه 50 نفری تقسیم شدند. ضربان قلب و فشارخون اولیه بیماران اندازه گیری شد. به هردو گروه میدازولام </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">0.05mg/kg</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">،</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">مورفین </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">0.1mg/kg</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">و فنتانیل </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">1.5mcg/kg</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> به عنوان پیش دارو تجویز شد. سپس به گروه اول </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">0.5mg</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> آتروپین و به گروه دوم </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">10mg</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> هیوسین </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">NBB</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> با حجم مساوی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">5ml</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> وریدی تزریق و پس از دو دقیقه همودینامیک کنترل شد. القاء بیهوشی با تیوپنتال سدی</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">م </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(5mg/kg)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">انجام و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">LMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> گذاشته شد. سپس تعداد ضربان قلب و میزان فشارخون در دقایق متعدد ثبت گردید. در پایان عمل جراحی و خروج </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">LMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> میزان ترشحات راه هوائی بیماران براساس نیاز به دفعات ساکشن مورد بررسی قرار گرفت و شدت تهوع و استفراغ پس از عمل با توجه به نیاز بیماران به آنتی امتیک در ریکاوری و بخش به فواصل 6-2 ساعت پس از عمل بررسی و ثبت گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;"> SPSS-13 </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">و با آزمون های آماری کای اسکوئر، یومن ویتنی و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">Repeated measurement</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> تجزیه و تحلیل شدند.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> دراین مطالعه با توجه به نیاز به آنتی امتیک بین اثر ضد استفراغی دو دارو تفاوت معنی داری مشاهده نشد. اثر ضدترشح بزاقی به میزان کم ، متوسط و زیاد به ترتیب در گروه هیوسین </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">80%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> ، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">18%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">2%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> بود و این میزان در گروه آتروپین به ترتیب </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">72%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> ، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">22%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">6%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> بود </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(P<0.05)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">در هر دو گروه افزایش ضربان قلب (کمتر از </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">20%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">) وجود داشت؛ ولی فشار متوسط شریانی افزایشی نداشت و اختلاف آماری معنی داری بین دو گروه یافت نشد.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> نتایج این مطالعه نشان داد که اثرات دو دارو در کاهش میزان ترشحات راه هوائی و تهوع استفراغ تقریباً یکسان می باشد.</span></span></span></p> ام لیلا ربیعی مقایسه قدرت ایزومتریک عضلات کمربند شانه‌ای در بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی با افراد سالم http://srhcm.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_id=729&sid=1&slc_lang=fa زمینه و هدف : مطالعات زیادی اهمیت عملکرد هماهنگ و هم زمان عضلات کتف و گلنوهومرال را نشان داده اند. تغییرات خفیف در عملکرد و هماهنگی این عضلات منتهی به اختلال مفاصل می گردد. سندرم گیرافتادگی به عنوان شایع ترین علت درد شانه گزارش شده است. در این مطالعه قدرت ایزومتریک عضلات کمربند شانه ای در بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی با افراد سالم مقایسه گردید. روش بررسی : این مطالعه مورد شاهدی با استفاده از نمونه گیری غیراحتمالی ساده روی 15 بیمار مبتلا به سندرم گیرافتادگی شانه که به درمانگاه ها و بیمارستان های دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی و دانشگاه علوم پزشکی ایران مراجعه نموده بودندو 15 فرد سالم طی سال 1387 انجام شد. قدرت عضلات گلنوهومرال و اسکاپولوتوراسیک با استفاده از یک دینامومتر دستی در دو گروه مورد و شاهد اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری تی مستقل و تی زوج برای مقایسه بین گروهی و درون گروهی تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها : بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی در مقایسه با افراد سالم دارای قدرت کمتری در عضلات شانه خود بودند (P<0.05). قدرت عضلات در سمت درگیر بیماران نسبت به سمت غیردرگیر کمتر بود (P<0.05). در بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی نسبت قدرت عضلات چرخاننده به خارج به قدرت عضلات چرخاننده به داخل به طور معنی داری کمتر از گروه شاهد بود (P<0.05). نتیجه گیری : این مطالعه نشان داد که کاهش قدرت عضلات شانه در بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی وجود دارد. لذا بررسی قدرت عضلانی بایستی در برنامه ارزیابی و درمانی این بیماران در نظر گرفته شود. همچنین در درمان فیزیوتراپی این بیماران تقویت عضلات ضعیف بایستی مورد تاکید قرار گیرد. افسون نودهی مقدم اولین گزارش از کوتاه‌ترین زنجیره پروتئینی سیستئین پروتئاز B در کمپلکس لیشمانیا دنووانی و تفسیرهای بیوانفورماتیکی در ارتباط با این موتاسیون http://srhcm.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_id=730&sid=1&slc_lang=fa <p style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> <a name="OLE_LINK2"></a><a name="OLE_LINK1">بیماری کالاآزار یکی از مهم ترین بیماری های عفونی در شمال غربی کشور می باشد. </a>لیشمانیا اینفانتوم و لیشمانیا دنووانی هر دو متعلق به کمپلکس دنووانی و مسبب لیشمانیوز احشایی در کانون های مختلف دنیا هستند. در این مطالعه از ژن سیستئین پروتئاز </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span></span> <span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(CPB)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> انگل های لیشمانیای جدا شده از پشه های خاکی برای تعیین هویت و بررسی خصوصیات ملکولی انگل در سطح اسیدنوکلئیک و اسیدآمینه استفاده گردید.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> در این مطالعه آزمایشگاهی بخشی از ژن </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">CPB</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> انگل های لیشمانیا به طول 741-702 جفت باز به کمک واکنش های زنجیره ای پلیمراز تکثیر و تعیین توالی شدند. سپس خصوصیات ملکولی آنها از قبیل جایگاه های دارای پتانسیل گلیگوزیلاسیون، محل های اتصال سلول های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">T</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و تاثیر جهش در ساختار سه بعدی پروتئین های حاصله به کمک نرم افزارهای بیوانفورماتیکی مورد بررسی قرار گرفتند.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> از 3477 پشه خاکی بررسی شده، 7 نمونه با واکنش </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">PCR</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> ژن سیستئین پروتئاز</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> مثبت شدند. همچنین بر اساس یافته های این مطالعه در شمال غربی ایران هر دو عضو کمپلکس دنووانی یعنی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">L.donovani</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">L.infantum</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> توسط پشه های خاکی فلبتوموس پرفیلیوی ترانسکوکازیکوس منتقل شده اند. بررسی توالی های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">DNA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> انگل ها نشان داد که یک نوکلئوتید سیتوزین به توالی ژن </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">&nbsp;CPB</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">گونه دنووانی اضافه شده است که این امر باعث تغییر چهارچوب ترجمه به اسیدآمینه، ظهور یک کدون توقف</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(TGA) </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;در هفت کدون پایین تر و توقف عملیات ترجمه شده است. در نتیجه یک زنجیره پپتیدی خیلی کوتاه به طول 76 اسیدآمینه ایجاد شده که بسیار کوتاه تر از زنجیره پپتیدی طبیعی به طول 234-247 اسیدآمینه در سایر استرین های لیشمانیا دونووانی کمپلکس می باشد. بررسی توالی های پروتئینی نشان داد که هیچ کدام از سه جایگاه گلیگوزیلاسیون و اپی توپ های سلول های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">T</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> در پروتئین کوتاه استرین لیشمانیا دنووانی ایران وجود ندارد.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> زنجیره پروتئینی حاصل شده از نمونه های دنووانی ایران کوتاه ترین زنجیره پپتیدی این کمپلکس است که تا به حال در دنیا گزارش شده است. به نظر می رسد که کوتاه شدن زنجیره پپتیدی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">CPB</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> می تواند در ارتباطات بین انگل- ناقل و نیز انگل - میزبان تاثیرگذار باشد. با توجه به اهمیت ژن سیستئین پروتئاز </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> در برهم کنش انگل و سلول های میزبان و نقش کلیدی آن در ایجاد عفونت و گسترش بیماری کالاآزار، لازم است تا مطالعات بیشتری در مورد انگل لیشمانیا دونوانی جدا شده و پروتئین کوتاه آن انجام شود تا اپیدمیولوژی و سیمای واقعی بیماری کالاآزار در ایران کامل شود.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">کلید واژه ها : کمپلکس دنووانی ، کالاآزار ، ژن سیستئین پروتئاز</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">B</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> ، کنش متقابل انگل و میزبان ، ایران</span></span></span></p> محمدعلی عشاقی مقایسه میزان عملکرد و خودایمنی تیروئید در زنان باردار مبتلا و غیرمبتلا به گواتر http://srhcm.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_id=731&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> اثرات زیانبار بیماری های تیروئید در دوران بارداری روی سیر بارداری و رشد جنین به اثبات رسیده است. بیماری های خودایمنی تحت بالینی تیروئید می توانند منجر به دو برابر شدن شانس زایمان زودرس, سقط و نیز تیروئیدیت پس از زایمان شوند. این مطالعه به منظور مقایسه میزان عملکرد و خودایمنی تیروئید در زنان باردار مبتلا و غیرمبتلا به گواتر انجام شد.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> این مطالعه مورد شاهدی روی 100 زن باردار مبتلا به گواتر (گروه مورد) و 100 زن باردار غیرمبتلا به گواتر (گروه شاهد) مراجعه کننده به درمانگاه مرکز آموزشی درمانی دزیانی گرگان طی تابستان 1384 انجام شد. از هر زن 5 میلی لیتر خون برای تعیین مقادیر هورمون های تیروئیدی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(T3, T4, TSH, T3RUP)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و آنتی بادی های ضدتیروئید (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">Anti TG, Anti TPO</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">) گرفته شد. هورمون های تیروئیدی به روش </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">IRMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و آنتی بادی ها با روش الیزا اندازه گیری شدند.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> از 100 زن باردار مبتلا به گواتر </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">34%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> اندازه تیروئید حدود سه برابر طبیعی و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">66%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> اندازه تیروئید حدود دو برابر طبیعی داشتند. </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">Anti TPO</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">36%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> زنان باردار مبتلا به گواتر و در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">16%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> زنان غیرمبتلا به گواتر بالاتر از حد طبیعی بود. </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">Anti TG</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">9%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> از زنان باردار مبتلا به گواتر و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">4%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> زنان غیر مبتلا به گواتر از حد طبیعی بالاتر بود. میانگین </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">TSH</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> در گروه مورد و شاهد در محدوده طبیعی و به ترتیب </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">microU/ml</span></span></span> <span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">1.81&plusmn;1.33</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">microU/ml</span></span></span> <span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">1.84&plusmn;1.4</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> بود. میانگین غلظت </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">Anti TPO</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">Anti TG</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> در گروه مورد</span></span></span> <span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">U/ml</span></span></span> <span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">373.91&plusmn;197.37</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">U/ml</span></span></span> <span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">248.8&plusmn;70.59</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">و در گروه شاهد </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">U/ml</span></span></span> <span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">79.52&plusmn;63.97</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">U/ml</span></span></span> <span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">248.8&plusmn;70.59</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> تعیین شد.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> با توجه به مشاهده اختلالات عملکرد و اتوایمونیته تیروئید در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">20%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> جمعیت سالم مورد مطالعه و در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">45%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> افراد مبتلا به گواتر، بهتر است که بررسی عملکرد و آنتی بادی های ضدتیروئید در تمامی زنان باردار سالم، بدون علامت و مبتلا به گواتر برای جلوگیری از عوارض جنینی مادری انجام شود.</span></span></span></p> حمیدرضا بذرافشان ارزیابی عروق کلیه با استفاده از آنژیوگرافی توموگرافیک کامپیوتری (CTA) و آنژیوگرافی متداول در دهنده‌های کلیه و مقایسه با یافته‌های حین عمل http://srhcm.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_id=732&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> آنژیوگرافی توموگرافیک کامپیوتری </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(CTA)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> یک روش کم تهاجمی برای تصویربرداری عروق بدون عوارض دستکاری مستقیم عروق بزرگ است و کاربردهای عمده آن در ارولوژی شامل ارزیابی عروق کلیه برای آمادگی نفرکتومی فرددهنده، تشخیص عروق خارجی در ارزیابی تنگی اتصال حالب به لگنچه و تشخیص تنگی شریان کلیه می باشد. این مطالعه به منظور ارزیابی عروق کلیه قبل از عمل دهنده های زنده کلیه با استفاده از آنژیوگرافی توموگرافیک کامپیوتری و آنژیوگرافی متداول و مقایسه با یافته های حین عمل انجام شد.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> در این مطالعه توصیفی وضعیت عروق کلیوی 70 دهنده زنده کلیه با روش آنژیوگرافی توموگرافیک کامپیوتری و 30دهنده زنده کلیه با روش آنژیوگرافی متداول قبل از عمل با وضعیت عروق کلیه این بیماران در هنگام عمل توسط دو مشاهده گر در بیمارستان امام رضا (ع) مشهد طی اسفند 1385 لغایت اردیبهشت 1387 مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفت.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> در گروه آنژیوگرافی توموگرافیک کامپیوتری در دو بیمار دو ورید اصلی کلیه حین عمل مشاهده شد که در آنژیوگرافی توموگرافیک کامپیوتری گزارش نشده بود. در گروه آنژیوگرافی متداول در یک بیمار حین عمل دو ورید اصلی کلیه مشاهده شد که با روش آنژیوگرافی متداول مشخص نشده بود. در هر دو گروه شریان های فرعی کلیه تشخیص داده شده بود. دقت برای تشخیص آناتومی شریان اصلی کلیه در آنژیوگرافی توموگرافیک کامپیوتری و آنژیوگرافی متداول </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">100%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> بود. دقت تشخیصی آناتومی ورید اصلی کلیه برای آنژیوگرافی توموگرافیک کامپیوتری </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">97.1%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و برای آنژیوگرافی متداول </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">96.6%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> به دست آمد.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> این مطالعه نشان داد که دقت تشخیصی روش آنژیوگرافی توموگرافیک کامپیوتری و روش آنژیوگرافی متداول در مورد عروق اصلی کلیه تقریباً یکسان می باشد.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p style="font-style:normal;"><strong><span dir="RTL"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">کلید واژه ها : آنژیوگرافی توموگرافیک کامپیوتری ، آنژیوگرافی ، دهنده زنده کلیه</span></span></span></strong></p> رحیم تقوی مقایسه دو روش سنگ‌شکنی برون‌اندامی (ESWL) و درون اندامی (TUL) در درمان سنگ‌های حالب تحتانی http://srhcm.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_id=733&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> حالب تحتانی شایع ترین محل توقف سنگ بوده که منجر به کولیک کلیوی و یورتروهیدرونفروز می گردد. در صورت عدم موفقیت درمان طبی، برای درمان سنگ های حالب تحتانی از دو روش </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">ESWL (extracorporeal shock wave lithotripsy)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">و یا </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">TUL (transurethral lithotripsy)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">استفاده می شود. این مطالعه به منظور مقایسه دو روش سنگ شکنی برون اندامی و درون اندامی در درمان سنگ های حالب تحتانی روی 60 بیماری که به درمان طبی پاسخ ندادند؛ انجام شد.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> این مطالعه کوهورت آینده نگر روی 60 بیماری که بیش از 3 هفته دارای سنگ حالب تحتانی با ایجاد انسداد بودند و به درمان طبی پاسخ نداده بودند؛ در مرکز ارولوژی بیمارستان امام رضا (ع) طی اردیبشهت ماه 1383 لغایت خرداد ماه 1385 انجام شد. با توجه به اندیکاسیون های درمان 30 نفر از بیماران در گروه </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">I (ESWL)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">و 30 نفر در گروه </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">II (TUL)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">قرار گرفتند. معیار تشخیص موفقیت سونوگرافی و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">KUB</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> بود. میزان موفقیت روش ها و عوارض ایجاد شده برای هر بیمار در هر گروه ثبت شد.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> از تعداد 30 نفر در گروه اول ، سنگ 14 نفر </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">46.6%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> شکسته و دفع شد. در 13 نفر </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">43.3%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> سنگ شکسته نشد و در 3 نفر </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">10%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> سنگ شکسته شد؛ ولی تکه های سنگ دفع نگردید. درد کولیک کلیه در 15 نفر </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">50%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> رخ داد که نیازمند تجویز مسکن بودند و تکه های سنگ بدون عارضه خاصی دفع شدند. درد کولیکی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">50%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> تنها عارضه بیماران </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">ESWL</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> بود که با درمان طبی بهبود یافت. در بیمارانی که تحت </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">TUL</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> قرار گرفتند؛ در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">93.5%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> سنگ شکسته و تکه های سنگ یا خارج شدند و یا به تکه های قابل دفع تبدیل شدند. در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">6.5%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> روش موفقیت آمیز نبود که بیماران کاندید </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">ESWL</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و یا عمل باز شدند. تب و درد کولیکی عارضه ای بود که در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">10%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> از بیماران اتفاق افتاد و با درمان طبی بهبود یافت.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> این مطالعه نشان داد که روش </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">TUL</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> در درمان سنگ حالب تحتانی با توجه به میزان موفقیت بالا، عارضه کم و هزینه پایین، میزان بالای عاری از سنگ شدن و از طرفی میزان موفقیت کمتر </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">ESWL</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> ، به عنوان روش انتخابی در درمان سنگ حالب تحتانی ارجحیت دارد.</span></span></span></p> ملیحه کشوری مقایسه میزان بقای کوتاه مدت بیماران پس از احیای قلبی ریوی در بخش اورژانس بیمارستان‌های آیت‌اله طالقانی و شهید مدرس تهران طی سال 1384 http://srhcm.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_id=734&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> ایست قلبی-ریوی مسؤول نیمی از موارد مرگ و میر بیماران است. در بسیاری از موارد با احیای قلبی-ریوی موثر و فوری می توان بیمار را از مرگ نجات داد. در سال های اخیر پیشرفت های بسیاری در زمینه احیای قلبی-ریوی صورت گرفته است؛ ولی متاسفانه آمار دقیقی از میزان موفقیت احیای قلبی-ریوی در ایران وجود ندارد. این مطالعه به منظور مقایسه میزان بقای کوتاه مدت بیماران پس از احیای قلبی ریوی در بخش اورژانس بیمارستان های آیت اله طالقانی و شهید مدرس تهران انجام شد.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> این مطالعه توصیفی تحلیلی گذشته نگر روی 178 بیماری که در بخش اورژانس دو بیمارستان دانشگاهی آیت اله طالقانی (54 نفر) و شهیدمدرس (124 نفر) احیای قلبی-ریوی شده بودند؛ در سال 1384 انجام شد. مدت زمان تاخیر تیم احیاء، مدت زمان احیای قلبی-ریوی و نتیجه احیای قلبی-ریوی با استفاده از آزمون های تی و کای اسکوئر تجریه و تحلیل شدند.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> پس از گذشت 24 ساعت از ایست قلبی، احیای قلبی-ریوی در 54 فرد مورد مطالعه در بیمارستان طالقانی تنها در 7مورد </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(13%)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">موفقیت آمیز بود. از 124 مورد احیای قلبی-ریوی در بیمارستان شهید مدرس ، 33 مورد </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(26.6%)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> با بقای بیماران همراه بود </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(P<0.05)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> مدت زمان تاخیر در شروع عملیات احیاء در بیمارستان آیت اله طالقانی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">2.9&plusmn;0.9</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">دقیقه و در بیمارستان شهیدمدرس </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">2.7&plusmn;1.1</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">دقیقه بود. میانگین مدت زمان احیاء گروه اول </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">44.2&plusmn;11.2</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">دقیقه و گروه دوم </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">44&plusmn;7.5</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">دقیقه بود.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری : </span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">نتایج این مطالعه نشان داد که میزان بقای 24 ساعته بیماران به دنبال احیای قلبی-ریوی در مقایسه با سایر نقاط کشور مشابه بوده؛ اما از میزان جهانی کمتر می باشد.</span></span></span></p> <h1 dir="RTL" style="margin-top:0cm;margin-right:14.1pt;margin-bottom:0cm;margin-left:14.2pt;margin-bottom:.0001pt;text-align:right;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"></h1> علی دباغ آگاهی و نگرش نسبت به بیماری ایدز در گروه‌های دارای رفتارهای پرخطر تزریقی و جنسی و رابطه آن با مشخصه‌های اقتصادی-اجتماعی در شهرهای گرگان و گنبدکاووس (1386) http://srhcm.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_id=735&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> ایدز توصیفی از اختلالات ناشی از نقص در کارکرد سیستم ایمنی بدن انسان است که بر اثر عفونت با ویروس نقص ایمنی انسانی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(HIV)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> به وجود می آید. از آنجایی که پرخطرترین گروه مبتلایان به ایدز را معتادان تزریقی و افراد دارای تماس جنسی غیرایمن به خود اختصاص می دهد؛ این مطالعه به منظور تعیین سطح آگاهی و نگرش نسبت به بیماری ایدز در گروه های</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">دارای رفتارهای پرخطر تزریقی و جنسی و رابطه آن با مشخصه های اقتصادی-اجتماعی در شهرهای گرگان و گنبدکاووس در استان گلستان انجام شد.</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;"></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> این مطالعه توصیفی مقطعی روی 134 فرد با رفتار پرخطر تزریقی و جنسی در شهرهای گرگان و گنبدکاووس طی سال 1386 انجام شد. آزمودنی ها به وسیله نمونه گیری تصادفی سیستماتیک انتخاب شدند. روش جمع آوری اطلاعات مصاحبه با پرسشنامه استاندارد بود. داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزار آماری </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">SPSS-16</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و آزمون های آماری آنالیز واریانس یک طرفه، تی، کروسکال والیس و من ویتنی تجزیه و تحلیل شدند.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> این مطالعه نشان داد که در جمعیت مورد مطالعه </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">67%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> دارای تحصیلات 12-6سال، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">44.8%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> متاهل و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">53%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> بیکار و بدون درآمد بودند. </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">36.6%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> افراد مورد مطالعه در مورد ایدز آگاهی متوسطی داشتند و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">49.3%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> از افراد نسبت به ایدز نگرش منفی داشتند. سطح آگاهی با سن و سطح تحصیلات رابطه آماری معنی داری داشت </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(P<0.05)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> به طوری که افرادی دارای سن بالاتر آگاهی بالاتری داشتند. سطح آگاهی گروه سنی 34-25 سال بالاتر از بقیه بود. همچنین افراد با سواد بالاتر، آگاهی بیشتری نسبت به بی سوادان وکم سوادان داشتند. سطح آگاهی با نگرش رابطه معنی داری داشت </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(P<0.05)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">؛ افراد با آگاهی بالاتر نگرش مطلوب تری داشتند.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> این مطالعه نشان داد که </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">65%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> افراد با رفتارهای پرخطر آگاهی مطلوب در زمینه راه های انتقال ایدز دارند؛ اما نیمی از افراد در زمینه ایدز نگرش ضعیفی دارند.</span></span></span></p> کورش اعتماد شیوع سل نهفته در بیماران HIV مثبت و مقایسه تشخیصی سنجش آنتی‌بادی ضدآنتی‌ژن‌های مایکوباکتریوم توبرکلوزیس با آزمون جلدی توبرکولین http://srhcm.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_id=736&sid=1&slc_lang=fa <p style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> تشخیص سل نهفته به روش آزمون جلدی توبرکولین (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">TST</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">) با محدودیت هایی همراه است. اطلاعات کمی در مورد انجام آزمایشات سرولوژی برای تشخیص سل نهفته در افراد آلوده به ویروس نقص ایمنی (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">HIV</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">) وجود دارد. این مطالعه به منظور تعیین شیوع سل نهفته در بیماران </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">HIV</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> مثبت و مقایسه تشخیصی سنجش آنتی بادی ضدآنتی ژن های مایکوباکتریوم توبرکلوزیس با آزمون جلدی توبرکولین انجام شد.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> در این مطالعه توصیفی 62 بیمار </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">HIV</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> مثبت به روش تصادفی از میان مراجعین یک مرکز ترک اعتیاد در اهواز تحت آزمون </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">TST</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> با ماده </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">PPD</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> 5واحدی و سنجش </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">IgM</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> علیه آنتی ژن های باسیل سل طی سال 1387 قرار گرفتند. داده ها با استفاده از نرم افزار </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">SPSS-15</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و آزمون آماری کای اسکوئر تجزیه و تحلیل شدند.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> از میان 62 فرد مطالعه شده 34نفر </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(54.8%)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> ،</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">TST</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> مثبت داشتند؛ در حالی که فقط 6نفر </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(9.7%)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> تست </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">IgM</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> مثبت داشتند. سل نهفته در 37 نفر </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(59.7%)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> با یکی از دو روش فوق تشخیص داده شد. مطابقت کلی دو تست </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">45.2%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> بود که از نظر آماری معنی دار نبود. در افرادی که توسط یکی از دو تست مثبت شده بودند؛ فقط در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">4.8%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> موارد هر دو تست مثبت بودند. عدم مطابقت در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">54.8%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> موارد یافت شد. نتایج مثبت برای دو تست در افرادی که در دو گروه از نظر شمارش </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">CD4</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> (بیشتر از 200 سلول و کمتر از 200 سلول) قرار داشتند؛ تفاوت آماری معنی داری نداشت.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> این مطالعه نشان داد که شیوع عفونت سل نهفته در بین معتادان تزریقی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">HIV</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> مثبت در منطقه مورد مطالعه از سایر نقاط دنیا بیشتر است. آزمون جلدی توبرکولین تست مفیدی برای تشخیص سل نهفته در افراد </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">HIV</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> مثبت است و بر سنجش </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">IgM</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> علیه آنتی ژنهای مایکوباکتریوم توبرکلوزیس ارجحیت دارد.</span></span></span></p> سیدمحمد علوی کیفیت مقالات منتشر شده در مجلات مصوب کمیسیون نشریات وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی (84-1362) http://srhcm.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_id=737&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> کیفیت مقالات پزشکی در ارتقای دانش پزشکی موثر است. این مطالعه به منظور تعیین کیفیت مقالات منتشر شده مجلات مصوب کمیسیون نشریات وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی انجام شد.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> این مطالعه توصیفی مقطعی روی 690 مقاله منتشر شده بین سال های 84-1362 در مجلات علمی پژوهشی کشور که به صورت تصادفی و براساس اطلاعات موجود در وب سایت ایران مدکس از بین همه مقالات علوم پزشکی انتخاب شده بودند؛ در سال 1386 انجام شد.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته ها :</span></span> <span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">52%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> درصد مقالات از نوع توصیفی ، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">21.2%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> مداخله ای و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">&nbsp;5.8%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">از نوع تحلیلی بود. در سال های اخیر تعداد مقالات تحلیلی و مداخله ای به طور معنی داری نسبت به سایر مقالات افزایش یافته بود </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(P<0.05)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">. از بین مقالات بررسی شده؛ نوع مطالعه هیچ مقاله ای کیفی نبود. درصد مقالات پژوهشی، گزارش مورد و مروری به ترتیب </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">44.9%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">36.9%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">14.1%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> بود. در سال های اخیر میزان مقالات پژوهشی در مقایسه با مقالات گزارش مورد و مروری به طور معنی داری افزایش یافته بود </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(P<0.05)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">. در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">80%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> از مقالات حداقل یک تست آماری به کار رفته بود. بیشتر مقالات </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(60%)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">بالینی و متن </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">82%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> از مقالات به زبان فارسی بود.</span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری :</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> نتایج این مطالعه نشان دهنده روند روبه رشد شاخص های مربوط به کیفیت مقالات چاپ شده می باشد. احتمالاً تغییر در سیاست های وزارت بهداشت و درمان در خصوص نحوه ارزشیابی معاونت های پژوهشی دانشگاه های علوم پزشکی کشور، برگزاری کارگاه های روش تحقیق و مقاله نویسی، نحوه امتیاز دهی به مجلات مصوب کمیسیون نشریات علوم پزشکی کشور و قوانین ارتقاء اعضای هیأت علمی سبب بهبود شاخص های کیفی مقالات شده است.</span></span></span></p> <h1 dir="RTL" style="margin-top:0cm;margin-right:14.1pt;margin-bottom:0cm;margin-left:14.2pt;margin-bottom:.0001pt;text-align:right;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"></h1> حمیرا خدام ملانوم ولو در سن قبل از منوپوز (گزارش مورد) http://srhcm.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_id=738&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">ملانوم ولو تومور بسیار بدخیم و نادری با شیوع </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">0.1-0.19</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">در صدهزار نفر بوده و اغلب بعد از منوپوز اتفاق می افتد. در این مقاله بیماری 43 ساله معرفی شده است که با شکایت پیدایش ضایعه کوچک خارش دار از 2 ماه قبل در ناحیه ولو مراجعه نمود. ضایعه مذکور به قطر 5 میلی متر قهوه ای تیره در روی لابیالیس مینور چپ به فاصله بیش از 2 سانتی متر از خط وسط وجود داشت. بیوپسی ملانوم بدخیم با عمق </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">3.5</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">میلی متر طبق تقسیم بندی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">berslow</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> نوع حد وسط گزارش گردید. حذف جراحی با حاشیه بیش از 2 سانتی متر و لنفادنکتومی اینگونیال و فمورال در طرف ضایعه انجام شد و تا 4 ماه بعد از عمل جراحی علائمی از عود تومور دیده نشد.</span></span></span></p> سیما کدخدایان تومور Buschke-Lowenstein ناشی از زگیل‌ معمولی در آلت تناسلی (گزارش مورد) http://srhcm.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_id=739&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">تومور </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(BLT) Buschke-Lowenstein Tumor</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;">یا تومور گل کلمی شکل یا کوندیلوم آکومیناتوم بزرگ </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(GCA) Giant Condyloma Acuminatum</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> با رشد آهسته و تهاجم موضعی است که اندازه بزرگی دارد و معمولاً در ناحیه پرینه ایجاد می شود. </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">BLT</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> توسط ویروس پاپیلومای انسانی، معمولاً توسط ژنوتیپ 6 یا 11 ایجاد می شود. </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">BLT</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> معمولاً در زمینه </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">Condyloma Acuminatum</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> ایجاد می شود و در هر سنی بعد از دوران بلوغ می تواند بروز کند. ولی معمولاً در دهه های 4 و 6 عمر تظاهر می یابد. رشد تهاجمی و عود بعد از درمان از ویژگی های این تومور می باشد. معمولاً امکان تبدیل آن به بدخیمی نیز وجود دارد. در این مطالعه مرد 33 ساله مبتلا به </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">Penile Buschke-Lowenstein Tumor</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> گزارش شده است که تومور وی از زگیل تناسلی معمولی ناشی گردید.</span></span></span></p> محمدرضا دارابی